Welkom in het domein van mijn gedachtengoed...
Ik ben Rogier, on-line beter bekend als 'GrefTek'. Ik ben een techneut werkzaam bij ilse media en geïnteresseerd in een breed spectrum van het IT vak. Daarnaast ben ik een fanatieke on-line gamer en leider van een gaming community "Clan of the Dead Goat". Buiten de wereld van computers vermaak ik me met lezen, het kijken van films, mijn muziek en het spelen van role-playing games met vrienden.

Treedt verder met een open geest en wees bereid voor alles.

6 mei 2006

Kan een dag nog slechter uitpakken dan dit?

5 mei 2006 zal waarschijnlijk wel in mijn boeken gaan staan als de slechtste dag van 2006.

Rond drie uur 's ochtends werd ik uit mijn bed gebeld vanwege een uitval van een netwerkprobleem. Alhoewel dit probleem geen invloed had op de sites van ilsemedia was mijn nachtrust wel goed verpest. Gelukkig had ik de vrijdag vrijgenomen.

Althans, dat dacht ik...

Rond half tien word ik door een klant van mijn eigen hostingbedrijfje gebeld dat de webserver plat ligt. Op dat moment sprong ik (letterlijk) uit bed om te kijken wat er aan de hand was.

Het lukt mij in te loggen op mijn server, maar alles wat ik deed resulteerde in een I/O foutmelding of een 'bestand niet gevonden'-melding. Dit kon maar 1 ding betekenen: het RAID-5 redundante opslagcluster is ermee gekapt. Doorgaans betekent dat "zwaai maar dag met je handje naar je data..."

Samen met de mede-eigenaar van het bedrijfje zijn plannen gemaakt om het directe probleem op te lossen. Hij zou langskomen terwijl ik een (toevalligerwijs) net verkregen server zou klaarmaken om in ieder geval op afstand het apparaat verder in te richten.

na een lange tocht op de A4 met een gruwelijk lange file (en bijna mijzelf compleet buiten de auto te hebben gesloten bij een tankstation) zijn we bijna een uur en een kwartier later op het serverpark gearriveerd.

Toen we bij de machine aankwamen zagen we dat onze (net gemonteerde) machine dienen als plank voor 5 andere machines! Gezien het feit dat deze server slechts 1U (2,54cm) hoog is en er redelijk vitale compontenten net onder de kap zitten kon ik me alleen maar indenken wat er allemaal gesloopt zou zijn. De eigenaar van de co-locatie zou later komen zodat we de nieuwe machine konden plaatsen en gaf ons dus de gelegenheid om hem eens goed te horen over de gebruiken van hem en zijn klanten omtrent montage van servers.

Bij het aanhaken van een monitor en toetsenbord bleek al snel dat het RAID-5 cluster totaal en direct was gefaald. Dat klinkt drastisch, maar voor ons was dit een geluk bij een cataclysme; als het direct compleet is gecrashed betekent dat de kans op datacorruptie minimaal was.

Na een beetje spelen met de harde schijf sloten kregen we het RAID-5 cluster weer in de praat in degraded modus (dat betekent zoveel als: je kan de data benaderen maar het is niet meer fout-tolerant) We konden nu in ieder geval de laatste gegevens van de server trekken naar de nieuwe machine.

In de tussentijd bleek dat ik ook al krampen en diarree. Echt fantastisch! Hier zat ik op te wachten...

Na een periode van selectief backuppen hadden we alle relevante data veiliggesteld op de nieuwe machine. Mijn collega moest daarna weer terug naar zijn werk (hij was 's ochtends vertrokken met een melding richting zijn baas van 1 minuut voor vertrek). Ik ben gebleven om de eigenaar van de co-locatie aan te spreken, de nieuwe server te plaatsen en de oude server te herplaatsen.

Na een gesprek met de beste man hebben we de nieuwe server geplaatst en de oude server tussen de andere servers weggehaald en de rails gedemonteerd. Daarna ben ik aan de slag gegaan om de rails op de nieuwe plek te hangen... Dat zou niet al te lang duren... dacht ik...

Uiteraard was op de nieuwe locatie het onmogelijk de rails op dezelfde manier op te hangen als voorheen, dus moest ik alles anders in elkaar schroeven. Dit resulteerde in veel schoeven die onder de systeemvloer verdwenen, zodat ik met een tegeltrekker onder de systeemvloer moest kruipen om deze terug te krijgen.

In de tussentijd (tijdens een pauze) probeerde ik mijn vriendin te bellen, maar kreeg het voor elkaar mijn simkaart te blokkeren. (Briljant, dat had ik nog net nodig) De receptie was echter vriendelijk genoeg om mij even de telefoon te lenen. Ik kreeg een nogal boze vriendin aan de lijn die niets meer van mij had vernomen voor een aantal uur; door al de 'lol' die ik had met de rails en alles was ik de tijd vergeten.

Dus stond ik daar, vies van het vuil onder de systeemvloer, vettig van de rails, hondsmoe, met een vriendin en mijn darmen van streek. Je kan veilig zeggen dat ik me nogal miserabel voelde.

Uiteindelijk heb ik alles in elkaar weten te zetten en de oude machine weer opgehangen. De derde schijf kreeg ik niet meer aan de praat. Uiteindelijk ben ik rond acht uur 's avonds ben ik weer richting huis vertrokken.

Ik had een vrije dag opgenomen om een LAN-party voor te bereiden. In plaats daarvan heb ik de LAN-party afgeblazen en mag ik dus klussen aan de server. In kort, mijn weekend is zo goed als verpest.

Zonde van twee opgenomen vakantiedagen.

16 april 2006

Dood de prinses, steel de draak... euh...

Afgelopen nacht heb ik mijn AD&D (Advanced Dungeons & Dragons) campagne afgesloten. Met veel zwaardgekletter heeft de groep waar ik mee speelde alle doelen gehaald die ik voor ze had gesteld. Boven alles heeft iedereen veel plezier gehad terwijl ze veel XP (experience punten) hebben opgedaan en wat leuke items hebben gevonden.

Voor mij is dit een kleine zege, met name omdat dit de eerste AD&D campagne is die ik ooit heb 'voorbereid' (sterker nog, de eerste AD&D game die ik ook heb gespeeld buiten de computer ). Met een vrij stijle leercurve door te doen en eventueel later te corrigeren indien we dingen fout deden begin ik en de groep een goed gevoel te krijgen voor het spel.

Ook heb ik met een beetje materiaal uit de boeken en wat fotosjop werk een aardige dungeon (speelkaart) inelkaar geflanst. Dit heeft er in ieder geval voor gezorgd dat de spelers nu de tinnen figuurtjes willen aanschaffen (in ieder geval voor hun rollen) om zo een extra dimensie te geven aan het spel.

Over het algemeen ben ik blij en tevreden over hoe alles is gegaan. We zijn vanochtend om half zes pas gestopt met spelen zodra we de laatste vijand tegen de grond hadden geslagen en er was geplunderd. Volgende week nog even formeel afsluiten met de 'betaling' voor de opdracht en dan kan iedereen een beetje tussen missies rondbanjeren om hun overige vaardigheden te verkennen.

Mijn LiveJournal blog weer actief...

Ik heb afgelopen vrijdag ook weer mijn LiveJournal log in gebruik genomen. De reden hiervoor is dat ik veel Engelse en Amerikaanse vrienden online heb die geen Nederlands kennen. Ik hoop hiermee ze ook een beetje beter geïnformeerd te houden over wat mij bezig houdt en interesseert. Het adres voor deze blog is: http://blog.greftek.net/

(Ik zal dat vast ook wel in mijn links lijst mikken)

Overigens zal ik gewoon naast de LiveJournal blog deze blijven updaten. Er zal waarschijnlijk wel wat dubbel worden gepubliceerd (zodra het over niet-nederlandse zaken gaat... )

23 maart 2006

Foutje in PHP?

Zojuist geconstateerd... Best wel ironisch eigenlijk...

20 maart 2006

Concentratiekamp Nederland

Opnieuw heeft de italiaanse minister Carlo Giovanardi zich nogal ongenuanceerd uitgelaten over de Nederlandse euthanasiewetgeving door het beleid te vergelijken met Nazi practijken.


Italiaanse minister haalt opnieuw uit naar Nederland

ROME - De Italiaanse minister Giovanardi heeft dit weekeinde opnieuw uitgehaald tegen de Nederlandse euthanasiewetgeving. De eis van een linkse partij om zijn aftreden wijst de bewindsman van de hand, aldus de website van de krant la Repubblica zondag.

"Nu de Italianen de monsterlijkheid beginnen te kennen van de ontwikkeling van de Nederlandse wetgeving over het uit de weg ruimen van volwassenen en kinderen die 'levens hebben, onwaardig om geleefd te worden', zou ik willen weten waarvoor de Italiaanse regering volgens de Olijf excuses zou moeten aanbieden aan de Nederlandse regering", aldus Giovanardi. De Olijf is de centrum-linkse partijencombinatie.

Bron: nu.nl



Nu neem ik eigenlijk niet erg veel serieus dat uit dat land komt; de democratie daar is een farce waarbij vraagtekens kan worden gezet in hoeverre de italiaanse regering afwijkt van de siciliaanse maffia en waar corruptie zo ver gevorderd is, dat het een buitenlandse (Nederlandse) bank vereist om de italianen te tonen hoe hard ze al die jaren al zijn geflest door hun eigen bankwezen.

Begrijp mij goed, ik vind het niet erg dat mensen een andere mening hebben. Sterker nog, ik ben blij dat er andersdenkenden zijn. Maar het is mij de manier waarop wat mij tegen het borstbeen stuit. Als men kritische vraagtekens zet bij ons beleid moeten ze hier naartoe komen om de uitwerking zelf te bekijken. Maar een grote bek van een man in pak uit een land dat zelf nog 64 jaar geleden deel uitmaakte van een alliantie die massaal joden vervolgde en een regering vertegenwoordig die zelfs soms wat fascistische trekjes heeft kan ik zeker niet op prijs stellen.

Dat italianen graag overdrijven om hun standpunten te verdedigen is mij niet onbekend, maar ik zou verwachten dat in het belang van een verenigd europa een lidstaat zich tactischer zou uitlaten. Dit doet mij weer enorm terugdenken aan de periode dat Italië voorzitterschap had van de EU hetgeen ook voor de nodige opschudding gezorgd. En dat terwijl dit land politiek gezien het niet waard is.

Het land dat in de historie gold als de bakermat van onze moderne samenleving is in mijn beleving heel erg diep gezonken.

8 maart 2006

Verkouden...

Ik zit nu al ruim een week aan te modderen met een verkoudheid die niet echt over wil gaan. Waarschijnlijk zou ik er zo van af kunnen komen als ik wat meer rust tot mij zou nemen, maar ja... Daarvoor moet je tijd maken.

Vandaag kreeg ik een humoristische cartoon die goed aansluit op mijn situatie.

7 maart 2006

Gemeenteraadsverkiezingen

Vandaag is een spannende dag. Vandaag zijn de gemeenteraadsverkiezingen. Waarom is dit spannend? Omdat mijn pa meedoet.

Mijn vader is lijsttrekker van de lokale partij Leefbaar Zoetermeer. Deze partij heeft hij samen met anderen opgericht, omdat het gemeentebestuur van Zoetermeer een frisse wind kan gebruiken. Hij heeft een kritisch blik op de huidige gang van zaken, maar ook ideeën over hoe het beter kan.

Wat ik echter jammer vind is dat veel mensen zich zeer oppervlakkig opstellen ten opzichte van de partij. Dit heeft alles te maken met het woordje "Leefbaar". Met name Leefbaar Rotterdam is met regelmaat in de media gekomen. De uitspraken van de heer Pastors en de harde lijn van Leefbaar Rotterdam hebben via de landelijke media een beeld gevormd voor alle "Leefbaren" in Nederland.

Dit is volkomen onterecht. Wat veel mensen vergeten is dat Leefbaar Rotterdam een lokale partij is en dus op lokale problematiek inspeelt. Zo heeft elke Leefbare partij een eigen agenda en eigen ideeën over hoe de lokale problemen aan te pakken. Er eigenlijk maar één rode draad te vinden in dit verhaal. De leefbaren proberen de politiek weer naar de burger te brengen door de burger te betrekken bij de lokale issues. Met name in Zoetermeer is dit hard nodig, omdat er letterlijk miljoenen euri zijn verbrast met prestige projecten waar de inwoners van Zoetermeer uiteindelijk geen baat bij hebben.

Leefbaar Zoetermeer heeft dus niets te maken met Leefbaar Rotterdam. Toch wordt Leefbaar Zoetermeer continue geconfronteerd met mensen die het verschil niet begrijpen. "Jullie hebben wij nu wel gehad" is een veelgehoord geluid; een onterecht geluid, want Leefbaar Zoetermeer doet deze verkiezingen voor het eerst pas mee. het is erg jammer; de partij staat voor heel veel ideeën die door burgers zijn aangedragen, maar worden slecht ontvangen vanwege een verpest imago.

Ik kan alleen maar hopen dat er genoeg mensen zijn die wel het programma van Leefbaar Zoetermeer hebben gelezen. Ik zou het erg jammer vinden als de partij geen kans krijgt omdat mensen niet voorbij de negatieve media aandacht van Leefbaar Rotterdam kunnen kijken. De kans is dan erg groot dat een politieke speedboat (veel gebrul, maar weinig diepgang) als Hilbrand Nawijn er dan met de stemmen vandoor gaat. Of Zoetermeer daar veel beter van word betwijfel ik ten zeerste.

3 maart 2006

ICANN geeft .COM over aan VeriSign

Op 28 februari is door het bestuur van ICANN (de non-profit organisatie dat gaat over het toewijzen van domeinnamen en IP-nummers) de voorgestelde overeenkomst met VersiSign goedgekeurd. met 9 tegen 5 stemmen is het bestuur accoord gegaan. Dit besluit is geenszins goed nieuws voor .COM registranten.

De overeenkomst geeft VeriSign het recht om 4 van de komende 6 jaar de registratiekosten van het .COM jaarlijks te laten stijgen met maximaal 7%. Daarnaast betekent de overeenkomst dat VeriSign voor onbepaalde tijd de controle van het .COM register door het verlengen van VeriSign's "presumptive renewal"-recht (het impliciete recht van vernieuwen) na 2012. Het ministerie van economische zaken in de VS moet deal nog goedkeuren, maar wat ICANN betreft is alles rond.

Dit besluit is op zijn zachts gezegd onderhevig aan kritiek. Acht van de grootste registrars wereldwijd zijn tegen deze deal. Met name het recht om de registratiekosten drastisch te verhogen in combinatie met het vrijwel onafneembare alleenrecht op het .COM top-domein is iets waar zij zich zorgen over maken. Tot deze partijen behoren GoDaddy, Network Solutions, Tucows, Register.com, BulkRegister, Schlund + Partner AG, Melbourne IT en Intercosmos Media Group.

VeriSign is al eens eerder in opspraak gekomen. Op 15 september 2003 landeerde VeriSign hun Site Finder dienst. Deze dienst zorgde ervoor dat zodra iemand een niet-bestaand domeinnaam invulde zij op de sitefinder site kwamen. Dit leverde een storm van kritiek, omdat mensen die een tikfout maakte ook werden doorgestuurd naar de site van VeriSign. Als antwoord bracht Internet Systems Consortium (ISC) een nieuwe versie uit van hun DNS software BIND die deze wildcard-doorverwijzingen kon uitfilteren voor bepaalde domeinen. VeriSign staakte de dienst kort na de lancering als gevolg van de felle kritiek.

De vraag is wat de gemiddelde registrant zal gaan voelen. Het prospect van een potentiële prijsstijging van 31% over 6 jaar is niet iets waar ik persoonlijk warm voor loop; de vraag is of toekomstige prijsstijgingen uberhaupt in verhouding zullen staan met de mogelijke verbeteringen in de dienstverlening, die de presumptive renewal-rechten als resultaat moeten hebben. Ik zal in ieder geval niet met al te veel vertrouwen de verdere ontwikkelingen volgen.

17 februari 2006

In de USA, deel 2

Gister zijn Megan (mijn vriendin) en haar ouders met mij naar de tri-cities gegaan. Even uitleggen... de Tri-cities is een conglomeratie van 3 steden: Kennewick, Pasco en Richland. De Tri-cities vormt hiermee het meest bevolkte gebied in een straal van 100KM en is dus de meest geschikte locatie voor winkelen.

Een van de zaken waar we veel hebben geshopt is de lokale game shop. Ik heb nu een paar kilo AD&D materiaal en mijn credit card is nu een beetje slapjes. Ook de boekenwinkel was een slechte plek voor mijn portemonee.

Later hebben we nog naar Doom gekeken (de film). Niet echt een recensie waard: wat een kutfilm was dat. Gelukkig kost het huren van films niet zoveel geld.

Het laatste wapenfeit was het klaarmaken van de PC van Megan's vader om de data van de oude machine naar e nieuwe machine te repliceren. Wat een trage bak was dat; het duurde letterlijk 2 uur voordat ik iets met het systeem kon doen. Maar goed, een groffe registry hack en veel gevloek later is het klaar voor de werkzaamheden vandaag. Met een beetje mazzel zal die k*t-compaq vandaag zijn laatste CPU-cycles maken.

15 februari 2006

In de USA, deel 1

Het is nu woensdag en ik ben nu sinds zaterdag in de States. Mijn vriendin en ik zijn er 2 weekjes tussenuigegaan; mijn vriendin komt uit de states en wilde weer een keer op bezoek, met name voor haar oma waar het niet al te best mee gaat.

Wat een rust! Het is nu dag 5 en er is een hele hoop spanning van mij afgevallen. Elke ochtend sta ik op rond een uurtje of 8 heb wat ontbijt en ga onder een douche staan. De rest van de dag staat in teken van ontspannen, koffie drinken in een koffiehuis, boek lezen of gewoon een beetje spelen op de computer.

Uiteraard ontmoeten we veel mensen die mijn vriendin al meer dan 3 jaar niet meer heeft gezien. Uiteraard veel foto's laten zien en veel verhalen vertellen. Verder is het veel uitleggen hoe dingen gaan in Nederland op sociaal, werk en politiek gebied. Maar ik krijg ook een beter idee hoe dingen in de States gaan. Ik geniet evenveel van deze bezoeken als mijn vriendin.

In het vooruitzicht is een bezoekje aan de Tri-Cities, een conglomeraat van kleine stadjes met een groot winkelgebied. Verder bowlen met mijn vriendin's ouders en een dagje op een schietbaan.

Ik heb afgelopen maandag een AD&D player manual gekocht en nu heb ik een DM manual nodig. Als ik terugben denk ik dat ik een paar van mijn vrienden ga warm maken voor een nieuw spel. Mijn role-play genen beginnen nu al te jeuken.